Wbrew pozorom pchły nie są wyłącznie domeną udomowionych zwierząt. Pchła niestety nie jest też typem wybrednym i w związku z tym, będzie wystarczająco usatysfakcjonowana, jeżeli tylko znajdzie dostęp do krwi – nieważne jakiego ssaka. Ze względu na ogromną ilość gatunków, ale również brak podstawowych informacji, bardzo często pchły mylone są z innymi, mniej niebezpiecznymi lub zupełnie nieszkodliwymi owadami. Warto wobec tego wiedzieć,
jak wygląda pchła
, ponieważ tylko stuprocentowa pewność pozwoli nam wdrożyć odpowiednie metody zwalczania tych pasożytów. Pomimo ogromnej liczby gatunków, wszystkie pchły są zasadniczo bardzo do siebie podobne. Średnia długość pchły wynosi około 5mm, chociaż istnieje kilka gatunków, które są nieco większe i mierzą nawet blisko jednego centymetra. Pchły nie posiadają skrzydeł, a ich ciało jest silnie bocznie spłaszczone. Charakterystyczne u pcheł są bardzo dobrze rozwinięte tylne nogi, które pozwalają im na wysokie skoki, tj. nawet do 20cm wzwyż, a także na znacznie dłuższe skoki w dal. Należą wobec tego do owadów bardzo mobilnych, pomimo braku uskrzydlenia. Chitynowy pancerz pcheł składa się z kilku segmentów w kolorze ciemnego brązu oraz maleńkich szczecinek. Kłująco-ssący narząd gębowy składa się z kłujki, która przypomina igiełkę i służy do wbijania się przez skórę żywiciela, a następnie do picia krwi. Pchła nie przywiązuje się do jednego żywiciela. Jeżeli przypadek sprawi, że spadnie z sierści naszego pupila, to z braku laku, zainteresuje się nami.